 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Wie is Simone & wat doet zij ? |  |  |
Simone Ten Bosch
van der Duynstraat 59 A
2515 NG Den Haag
email 1: huis.tenbosch@tiscali.nl
email 2: info@bosporuskunsten.nl
070-3889197 of 06-18023973
....Als het huis wat ik bewoon bestaat mijn werk uit verdiepingen.
Eigenlijk is het werk mijn thuis.
Ten Bosch woont en werkt in een voormalig schoolgebouw, wat omgebouwd is tot woonateliers in de binnenstad van Den Haag.
Sinds 2006 concentreert zij zich, naast het voortdurend vernieuwen van ideen om de creatieve ontwikkeling bij jonge kinderen te stimuleren, op het project WWR (Wereld Wijde Rokken).
Daarnaast is zij werkzaam als kunstzinnige begeleider van mensen met en persoons Gebonden Budjet.
Meer info hierover kunt u vinden onder PGB begeleiding op deze site.
De kostuumserie Wereldwijderokken heeft een maatschappelijk sociaal/cultureel karakter.
Curriculum Vitae Simone Ten Bosch | | |
Simone Ten Bosch 1957
1978 -1982 : Opleiding : Koninklijke academie v Kunst & Vormgeving te s'Hertogenbosch.
1983 : Keramisch Werkcentrum s'Hertogenbosch.
1984 : B.K.R. regeling en atelier te Ijmuiden.
1986: Reisbeurs Painted desert en Petrified forest U.S.A. Verblijf in New York
1995-1997: Basisstependium v Fonds v Beeldende Kunsten te Amsterdam.
2002: Oprichting Stichting Bosporus : Beeldend Muzikaal theater.
2004 tot heden: Wereldwijderok projecten in uitvoering en ontwikkeling. zie www.wereldwijderok.nl
2005-2010: Werzaam als docent beeldend op scholen met verplicht verlengde schooldag en de naschoolse opvang.
Kostuumontwerp en uitvoering in opdracht.
keramisch werk in atelier en opdrachten.
Sinds 2006 : Ondersteunende creatieve begeleider PGB houders ( Persoons Gebonden Budjet) aan huis of op eigen atelier 'Huis Ten Bosch'.
Zie 'Workshops' op deze site voor foto's.
Contact | | |
De Wereldrokken-samenwerkingsprojecten | | |
2010
30 september: Theater Pierrot
Home Sweet Home
Verhalen voortkomend uit de Wereld Wijde Rokken.
Een theaterstuk voor jongeren met als Thema : vluchten
Op zoek naar een plek om te wonen. Op zoek naar een plek om gelukkig te zijn.
Hier in deze drukbevolkte cultuurmix van nederland. een ontroerend tragisch - komisch verhaal over vluchten.
Je thuis voelen en vooral thuis komen. hel even stilstaan, niet verder zappen en luisteren naar de verhalen van Samira,
Mohammed en je oma. Daarna kun je weer verder.
Gespeeld door : Serge Bosman.
Home Sweet Home begint met het verhaal van Fa toumata.
Fatoumata komt uit Guinée Conakry. Uit het dorp Kegnéko. (geen electra, sanitair enz.) Zoals zij zelf zegt: “Een kleèèèintje dorp.” En zij wijst tussen duim en wijsvinger enkele centimeters aan.
Na de dood van haar vader, Fatoumata was toen 13 jaar, is de moeder een nieuwe verhouding aangegaan. Deze man accepteerde de drie dochters van zijn nieuwe vrouw, niet. Fatoumata en haar tweede zusje werden uit huis geplaatst en kwamen in een gastgezin terecht.
In dit gezin is Fatoumata meerdere keren verkracht door de man en mishandeld door de vrouw. O.a. met brandende stokken geslagen. Zij was toen 15 jaar en heeft daar littekens aan overgehouden.
in haar wanhoop, liggend op straat buiten het dorp waar haar moeder haar in dit ‘gastgezin’ had geplaatst, werd zij door een blanke man gevonden.
Hij heeft haar twee maanden in huis genomen en goed verzorgd. Zij mocht niet naar buiten, misschien voor haar eigen veiligheid? Op een dag zei hij dat zij nieuwe kleren en een koffer zouden kopen en naar de kapper zouden gaan. Kort daarna is zij door hem meegenomen op reis, per vliegtuig, na haar vraag waar zij naartoe gingen antwoordde de man dat dat zij naar New York, Amerika zouden gaan. bracht. Dit Amerika bleek Ter Apel Nederland te zijn. Hij heeft haar daar achtergelaten, zeggende dat hij terug zou komen en dat zij aan de politie haar verhaal moest vertellen.
Hij is nooit teruggekomen en hier begon Fatoumata's verhaal in Nl. Zij kwam in verschillende opvangcentra terecht, en doordat het laatste centrum sloot en zij een kamer moest zoeken is zij in Den Haag terechtgekomen.
Na onderdak gevonden te hebben voor enkele maanden is zij verdwenen, spoorloos.
De Wereld Wijde Rok
Meer info hierover zie website
Door: Frouke Schouwstra
De Wereld Wijde Rokken
Het ontstaan en de ontwikkeling van een project
Hoe soms min of meer toevallig een heel interessant project kan ontstaan laat beeldend kunstenares Simone Ten Bosch zien met haar Wereldwijde Rokken. Wat begon met een verzoek van de school van haar kinderen is inmiddels uitgegroeid tot een aantal fascinerende kunstwerken waar heel veel handwerkende handen uit de hele wereld aan hebben meegewerkt. Handen van vrouwen die op die manier veel van hun vaak traumatische ervaringen in iets moois konden omzetten en zo meehielpen het verleden te verwerken.
Kinderen, maar ook volwassenen luisteren graag naar verhalenvertellers. Dat is in alle culturen van oudsher een belangrijke vorm van informatieoverdracht en “lering en vermaak”geweest.
De onderwerpen varieerden van het laatste nieuws tot wijze lessen tot spannende en tragische of romantische geschiedenissen. Ook sprookjes, sagen en legenden horen in deze menselijke traditie thuis. Soms gebruikte een verteller illustraties bij zijn verhaal. Dat kon zijn in de vorm van een primitief beschilderde doek op bijvoorbeeld middeleeuwse jaarmarkten, kleine voorwerpen die iets met het verhaal te maken hadden en plots uit de broekzak van de verteller tevoorschijn kwamen, (hand)poppen, een doek met zakjes waaruit die kleine voorwerpjes, door de verteller of de luisteraars opgediept, de start of de lijn van het verhaal bepaalden. De storybookquilts zijn een voorbeeld, maar ook de adventskalenders van textiel met voor elke dag een zakje-met-iets-erin. Soms werden die voorwerpjes dan als cadeautje weggeschonken. In elk geval speelde van oudsher textiel een grote rol in dit geheel. Omdat het licht is, klein te verpakken en makkelijk vervoerbaar. Dat was van belang voor de reizende verteller.
Op de Vrije Scholen wordt, voortbordurend op dit soort tradities, gebruik gemaakt van een zogenaamde Grabbelrok, een rok met zakjes erop genaaid waarin kleine cadeautjes of andere voorwerpen gaan. Het eruit halen bepaalt de volgorde in een gebeurtenis, het toeval speelt dus ook een rol. Doel van de rok is het oproepen van nieuwsgierigheid, belangstelling, betrokkenheid.
Ten Bosch kreeg het verzoek zo’n grabbelrok te maken voor de school van haar kinderen.
Terwijl ze daarmee bezig was kwam ze op het idee om het principe van een dergelijke rok verder uit te werken. Toen die voor haar kinderen eenmaal klaar was, begon ze dus aan een tweede, een grote heel wijde rok vol zakjes, allemaal voorzien van versieringen in allerlei textiele technieken. Een bovenstukje en een hoofddeksel kwamen erbij en klaar was een kostuum om als wandelend kunstwerk de straat mee op te gaan en er straattheater mee te maken, iets te doen met de reacties van het publiek, interactie op gang te brengen Deze mobiele kunstvorm bleek ideaal om mensen in contact te brengen met kunst op plekken waar je die normaal niet tegenkomt.
Vanuit de ervaring dat de rok inspireerde, prikkelde tot deelname, een platform tot uiting bleek te kunnen zijn, kwam weer een volgend idee: een dergelijke rok maken waarbij de zakjes door veel verschillende mensen aangeleverd konden worden. Ten Bosch maakte kleine pakketjes, waarin een stukje textiel en een aantal kartonnetjes met verschillende kleuren borduurgaren, en zette die uit onder diverse haar bekende maatschappelijke organisaties, buurthuizen en dergelijke. Ook vroeg ze individuele vrouwen om mee te doen, sprak ze soms gewoon op straat erover aan. Ze verzocht om de lapjes te borduren/ bewerken tot een persoonlijke uiting en er zo mogelijk het achterliggende verhaal bij te doen en beloofde dat die verhalen zo de wereld in zouden gaan als onderdeel van een wereldwijde rok.
Het succes was groot: van de 300 geinteresseerden stuurden er 160 een lapje terug, omgetoverd in de meest uiteenlopende textiele kunstwerkjes waarbij gebruik gemaakt was van zeer verschillende en vaak verrassende materialen! Takjes, veertjes, knopen, kralen, plastic, touwtjes, noem maar op. De eerste rok , de Wereldvertelrok, werd in elkaar gecomponeerd, in de zakjes de diverse bijgeleverde verhalen of gedichten, en op Internationale Vrouwendag 2005 gepresenteerd in den Haag
Het was ‘een eigenzinnig, informatief kleurrijk kunstwerk geworden met een folkloristisch karakter’, maar door de tragiek van veel van de verhalen ook ‘een rok die bloedt‘, zoals ten Bosch het zelf onder woorden brengt.
Door deze rok leerde ze veel vluchtelingenvrouwen kennen, raakte steeds meer betrokken en een logische volgende stap was de start van een project met die vrouwen in Voorburg en omgeving. Wat was begonnen als een artistiek plan werd zo steeds meer een zaak van maatschappelijke bewustwording.
Dit jaar gingen alle inmiddels tot stand gekomen rokken op reis naar Zuid-Hongarije op uitnodiging van een daar wonende collega-kunstenaar, Elizabeth de Vaal. Die had inmiddels door Simone opgestuurde pakketjes uitgezet in verschillende dorpen in haar omgeving. Uiteindelijk leverden 120 Hongaarse vrouwen een bijdrage en werd in 3 weken uit 150 lapjes de Hongaarse Rok in elkaar gezet, de Hongaarse Rapsodie. Op Internationale Vrouwendag trok de hele stoet rokken door de provinciale hoofdstad Pécs en de dorpen waar de meewerkende vrouwen wonen. De regionale TV maakte er een film over.
Ondertussen werkte van januari t/m mei 2008 een groep vluchtelingenvrouwen in Voorburg tijdens wekelijkse bijeenkomsten aan een volgende rok. Op dit exemplaar kwamen lapjes/zakjes met een gefotografeerd portret van de vrouwen zelf, versierd met allerlei textiele technieken. Ook nu weer zijn de bijeenkomsten van de zo diverse vrouwen en hun verhalen net zo belangrijk als de rok zelf. Uiteindelijk werden het twee rokken, die op 7 juni jl. trots en feestelijk gepresenteerd werden in het activiteitencentrum voor allochtone vrouwen in Voorburg.
Filmmaakster Hanneke Braams heeft het hele maakproces vastgelegd en een paar van de in de zakjes gestopte verhalen laten vertellen en die gefilmd. Van dit materiaal wordt een DVD gemaakt die binnenkort verkrijgbaar zal zijn. Verder zal er een aantal exposities georganiseerd worden en gaan de rokken “op reis” om bij diverse gelegenheden gepresenteerd te worden.
Het is stimulerend en boeiend om te zien hoe een dergelijk project als het ware uit het “niets” kan ontstaan en zich zo prachtig ontwikkelt. Het project is erg open en kan nagevolgd worden door iedereen die zich ertoe aangetrokken voelt. Een bijdrage leveren aan een volgende rok, informatie vragen over het zelf opzetten van een dergelijke groepsactiviteit, het volgen van een workshop van ten Bosch om ook iets dergelijks te leren initieren en begeleiden, alles kan. Wie het project wil blijven volgen en wil weten hoe aan de DVD te komen kan zich aanmelden voor de nieuwsbrief.
Voor nadere informatie en opgave voor de nieuwsbrief:
Simone Ten Bosch
Van der Duynstraat 59a
2515 NG Den Haag
TL 070 3889197 – M 06 18023973
Mensen en kinderen uit de doelgroep
Op de lokatie van FOX ( activiteiten centrum voor o.a. allochtone vrouwen te Voorburg) wordt er gedurende de periode van januari 2008 t/m mei 2008 gewerkt aan twee Wereld Wijde Rokken met een groep vrouwen van dit centrum.
Het geheel werd geleid door Simone Ten Bosch en mensen van FOX A.O.B. Birgit van Dalsum & Marion de Vos, samen met vrijwilligsters.
Hanneke Braams werkte aan een film "Het land van melk'
Drie vrouwen uit het project werden uitgelicht en vertellen hun verhaal in eigen taal. Hanneke voegde op subtiele wijze animatiebeelden toe aan de dokumentaire. De film is te koop bij St Bosporus.
Het is haar afstudeerproject voor audiovisuele vormgeving op de Willem de Kooning academie te Rotterdam
Tevens is er een boekje verkrijgbaar wat gemaakt is als afsluiting van dit mooie project vrouwen uit allerlei werelddelen afkomstig aan meewerkten..
De groep werkte 2 x met Het Huis van Gedichten, Trees Steeghs.
Deze samenwerking werd gekozen om de vrouwen te ondersteunen in een poetische benadering van hun eigen verhaal.
2008: WWR in Hongarije.
Februari maart 2008: De Wereld wijde Rok op werkbezoek bij post 15 in Pèscbagota Hongarije.
Dit project is in samenwerking met stichting Stichting POST 15 en Stichting Bosporus.
Post 15 is opgericht door Elizabeth de Vaal, beeldend kunstenaar te Den Haag en gevestigd in Pècsbagota Hongarije.
Post 15 nodigt kunstenaars uitvoor een werkperiode, welke zal worden afgesloten met een kleine opresentatie van het aldaar ontstane werk.
Kunstenaars kunnen zelf ook een aanvraag indienen om het huis tegen gereduceerde prijs te huren.
Voor info:
Tel. 070 3554190
Elizabeth de vaal heeft gedurende enkele maanden kontakten gezocht en gevonden met behulp van de plaatselijke bevolking.
Pakketjes materiaal werden naar haar opgestuurd en meegegeven.
Binnen een periode van drie weken zijn de verzamelde werkstukken op de rok gemaakt. Dit Wereldrokkenproject ' De Hongaarse Rapsody' is op 8 maart 2008 gepresenteerd in Pècs en dorpen rondom Pècs.
De plaatselijke Pècs tv heeft de tocht van alle wereldrokken door de stad op film vastgelegd.
Aan de Hongaarse Rok Mayar Soknia hebben 120 Hongaarse vrouwen uit Bicsèrd, Szabadszentkirãly, Pècsbagota, Gerde Kiralyegyhaza en Velèny meegewerkt.
De ingeleverde 150 lapjes werden door o.a. Simone Ten bosch, Marius Quee, Elizabeth de vaal en Miep Kortleven op de rok gezet.
Zie foto: De Hongaarse Rok in Pècs Hongarije op Vrouwendag 8 03 08 gedragen door Sylvia uit Pècsbagota met Elizabeth de Vaal in een pak waarop alle meegewerkte personen en dorpen vastgenaaid zijn.
De meeste mensen in Hongaarse dorpen houden varkens. De varkens krijgen
namen en worden soms als huisdier mee in huis genomen. Na een goed leven gaan ze naar de slacht.
Een belevenis is ook de zondagsmarkt van Pècs. Je kunt daar echt rondneuzen en mooie produkten vinden voor weinig geld.
2006: De Wereldvertelrok : Mogelijk gemaakt door: Met dank aan SSC Schilderswijk Cultuurrijk en Buurtstation Den Haag
Een beeld van Eenheid in Saamhorigheid.
In december 2005 ontstond het project : de Wereld vertel rok.
Het is een samenwerkingsproject waar 160 vrouwen aan hebben meegewerkt.
Ik wilde vrouwen een gezicht en een stem geven middels het uitdelen van lapjes.
Ik legde kontakten via organistaties in Den Haag als Importante, Amnesty, Prime en allerlei buurthuizen e.d. maar ook door vrouwen op straat te benaderen. Geinteresseerden kregen een pakketje opgestuurd waarin een lapje stof en borduurmateriaal. Ik vroeg hen een persoonlijk lapje te maken met, zo mogelijk een karakterestiek verhaal erbij. Er werden 160 lapjes teruggestuurd of gebracht. Van al die mooie lapjes die, tot mijn grote verrassing, echte kunstwerkjes zijn geworden, maakte ik zakken voor op een gigantische rok, de wereldvertelrok. De geschreven verhalen werden in die zakjes gedaan.
De wereld vertel rok was geboren en de presentatie was op internationale vrouwendag 8 maart 2005 in bibliotheek Spoorwijk te Den Haag waarbij minister de Geus aanwezig was.
Door de rok leerde ik vele vluchtelingvrouwen en hun verhalen kennen. Het centrum voor uitgeprocedeerde vluchtelingen bleek op steenworp afstand van mijn huis te liggen.
De Rok is een eigenzinnig, informatief, kleurrijk object geworden met een folkloristisch karakter.
Maar onder haar uitbundige uitstraling draagt De Rok, naast gelukkige, veel treurige verhalen. Het is daarom een bloedende rok en staat symbool voor wat er onder vrouwen en meisjes leeft.
Er hebben zowel Nederlandse vrouwen als buitenlandse vrouwen in Nederland verblijvend, wel of niet met verblijfsvergunning en vrouwen in het buitenland wonende, aan meegewerkt.
Met dank aan alle, aan dit project meewerkende vrouwen.
De zakjes en brieven zijn te zien of te lezen op deze site onder wereldrokken.
Schilderijen Simone Ten Bosch | | |
SCHILDERIJEN SIMONE TEN BOSCH
OMA zwevend in het Olympiastadion München
Olieverf op linnen in keramische lijst 2.80.x 2.20 m
OMA 's Laatste Adem in oesterkommen
Olieverf op linnen br 3mx l 3m
Meren 1990 Tekening in keramische lijst
Als begeleider PGB Persoons Gebonden Budjet werkzaam | | |
ONDERWERP : Persoons Gebonden Budjet Begeleiding van Kunstzinnige aard:
Activiteitenbegeleider als ZZPer :
Simone Ten Bosch
Woonadres: v d Duynstraat 59 A
Werkadres: van der Duynstraat 55 B
2515 NG Den Haag
070 3889197
Mobiel: 06 18023973
Email: huis.tenbosch@tiscali.nl
Voor meer informatie over PGB op kunstzinnige basis kunt u mij telefonisch of per email benaderen.
Sinds 2006 ben ik werkzaam als creatieve begeleider van mensen met een Persoons Gebonden Budjet. Het zogeheten PGB.
Deze personen of hun gemachtigde hebben dit budjet aangevraagd bij hun zorginstantie of via hun psychiatrisch verpleegkundige. Zij kunnen zelf kiezen in welke aard zij het budjet willen besteden.
De mensen die mij benaderen via hun maatschappelijk werker of psychiatrische verpleegkundige of anders, hebben gekozen voor kunstzinnige begeleiding.
Meestal is dit eenmaal per week. Er kan gekozen worden voor een splitsing in twee keer, maar omdat de uren in de meeste gevallen beperkt zijn- tot 3.9 uur per week, werkt het beter om eenmaal per week bij elkaar te komen zodat er meer tijd is om aan een object of schilderij te werken.
Men kan kiezen om naar mijn atelier in de binnenstad van Den haag ( dichtbij station HS) te komen maar ik kan tevens aan huis van de budjethouder komen.
In dit geval, als de keuze dus geheel van de budjethouder zelf komt, is mijn ervaring dat het creatief werken en denken helend werkt en van zeer positieve invloed is op de psyche van deze mensen.
Als er op medische gronden aangewezen kan worden dat er recht is op deze bijdrage wordt het PGB, afhankelijk van de klasse van zorg, toegewezen. Er moet rekening worden gehouden met een wachttijd van tenminste 3 maanden.
Zodra de aanvraag afgerond is en het budget wordt via een servicebureau voor PGB houders uitbetaald aan de door de budjethouder zelf gekozen zorgverlener , kan indien gewenst na een proeftijd van ten minste één maand de bijdrage jaarlijks opnieuw worden aangevraagd.
In sommige gevallen: bv. als het PGB een goede uitwerking heeft op de client, dus klachten verminderend werkt, wordt het budjet voor enkele jaren lang gereserveerd op naam van de persoon in kwestie en hoeft het niet ieder jaar opnieuw aangevraagd.
Mijn ervaringen in het werk als zorgverlener voor mensen met een PGB zijn erg positief.
Het is dankbaar werk om te doen. En één op één aandacht werkt goed .
Ik laat de mensen zo veel mogelijk zelf kiezen waar zij zin in hebben om te gaan doen en met welk materiaal zij willen werken.
Als ik merk dat zij vast komen te zitten of als er te weinig ontwikkeling in de opbouw zit, probeer ik een duwtje te geven zodat het werken meer dan plezierig blijft en er uitgezien wordt naar de volgende week.
Hier volgen enkele foto's als toevoeging.
Textiele werken:
Blad van katoen en bamboe: 1ste wwerk 2006
Detail voor kinderkleed met geprinte poezie tekst
en met klitteband afneembare attributen van textiel.
Libelle van textiel. 2007
Hoeden & sjawls serie:
Persoons Gebonden Budget begeleider | | |
   |  Afra met werk |